بعضی وقت ها، تاوان اشتباهات زندگیت رو خودت می دی...
خیالی نیست...
یه زمان هایی، تاوان ندانم کاری های تو رو عزیزانی میدن،
که سنی ازشون گذشته، که هیچ گناهی هم ندارن
تازه طاقت و تحمل هم ندارن...
اینجاست که دلت به درد میاد....
نه ...
ناله نمیکنم...
میسازم با روزگار... با سرنوشت ... با هرچه که هست...
و میسازمش... همین.
طنز نوشت متفکرانه)
اگه گریه کردن دردی رو دوا می کرد
توو داروخونه ها جای دارو ، پیاز میفروختن!!!!
سلام. آدم بعضی وقتا تاوان اشتباهاتش رو میده...
سلام
نه بعضی وقتا ... همیشه...
اما اگه دیگران این تاوون رو پس بدن... دردناکه...
نوشتهاتون خیلی زیباان!
وقت کردید به منم سر بزنید!
ممنون
سلام
شما زیبا خوندین البته.
حتما ... با کمال میل رفیق.
چرا میسازی با سرنوشت؟ مبارزه کن باهاش دهنشو سرویس کن
آخرش گفتم که میسازمش... امیدوارم که بشه...
حرفی نبود....
مرسی از اینکه هستین...
ما هم داریم این دنیا تاوان میدیم هم باید اون دنیا تاوان بدیم.
آخــــــــــــــــــــــــــــــه چرا ؟
راستی من اون داروخونه رو که پیاز میفروشه سراغ دارم